Slibontwatering met elektrische osmose

In dit project wordt een nieuw type slibontwateringstechniek getest op een aantal soorten Nederlands zuiveringsslib. Hierbij wordt gebruik gemaakt van elektrische osmose. Het doel is te onderzoeken welke droge-stofgehalten met deze techniek gehaald kunnen worden, wat het energiegebruik is in vergelijking tot alternatieven, en inzicht te krijgen in het benodigde beheer en onderhoud. Hiermee kan de haalbaarheid van deze van oorsprong Zuid-Koreaanse techniek voor de Nederlandse situatie worden bepaald.

De onderzochte techniek - de Nijhuis Electro Osmosis Dehydrator (NEO) - ontwatert met elektriciteit zuiveringsslib van 10 tot 20 naar 40 tot 50 procent drogestof. Indicatieve berekeningen duiden erop dat de (elektrische) energievraag bescheiden is ten opzichte van bijvoorbeeld de benodigde (rest)warmte per m3 verdampt water voor slibdroging. Daarmee is de energievraag van de totale keten van slib(eind)verwerking lager. Het lokale energieverbruik kan wel significant zijn. Bovendien zijn er geen extra fossiele hulpstoffen nodig.

Specifieke vragen die tijdens het project worden beantwoord:

  • Hoeveel kan deze techniek van elektrische osmose bijdragen aan verduurzaming van de slib(eind)verwerking, uitgaande van internationale referenties en kengetallen?
  • Kunnen in de praktijk met het Nederlandse slib deze referenties en claims worden bevestigd?
  • Wat betekent het voor het (elektrische) energieverbruik en de kosten?
  • Is de bedrijfsvoering met elektro-osmotische ontwatering stabiel?
  • Wat zijn de aandachtspunten voor beheer en onderhoud ?