Door de toenemende kans op extreme neerslaggebeurtenissen en de toenemende druk van verstedelijking groeit de noodzaak om gebieden aan te wijzen en in te richten als waterberging. Het sluit ook aan bij een van de structurerende keuzes van het concept ‘water en bodem sturend’, namelijk het vrijhouden van gebieden voor waterberging (i.c. 5 tot 10% laagste delen vrijhouden van bebouwing). Ook in de dialoog over het voorkomen of beperken van maatschappelijke ontwrichting in het kader van de bovenregionale stresstesten komt het aanwijzen en inrichten van gebieden voor waterberging naar voren. 

Bij het aanwijzen, inrichten en juridisch borgen spelen dilemma’s en keuzes. Dit vraagt om een systematische en navolgbare werkwijze van waterbeheerders. De redeneerlijn ondersteunt waterbeheerders stap voor stap bij het komen tot een navolgbare en bewuste keuze. In de redeneerlijn komen ook de ruimtelijke borging en schadecompensatie aan bod. In deze onderdelen maakt de redeneerlijn onderscheid naar type waterbergingsgebieden en wordt beschreven welke instrumenten ingezet kunnen worden om de gebieden ruimtelijk (juridisch) te borgen.