Die hydraulische capaciteit wordt bepaald aan de hand van de droogweerafvoer (DWA) en de pomp-overcapaciteit. Dit is het afstromend verhard oppervlak dat via de riolering naar de RWZI stroomt. De manier waarop de omvang van dat oppervlak wordt bepaald, verandert steeds en er zijn verschillende methoden in gebruik. Voor gemiddelde rioolstelsels werken deze methodes goed om de benodigde hydraulische capaciteit van zuiveringstechnische werken te beperken. Voor stelsels met een grote berging kan dat een vertekend beeld opleveren.

Belangrijker is dat veel gemeenten sinds 2020 meer en meer klimaat-stresstesten uitvoeren dan emissieberekeningen. De rekenmethodes voor de hydraulische capaciteit van rwzi’s raken daardoor verouderd en geven een zwakkere basis voor goede besluitvorming en investeringen. Bepaling van de meest doelmatige afvalwatercapaciteit blijft belangrijk, zeker wanneer de EU-richtlijn stedelijk afvalwater (91/271) van kracht wordt. Daarvoor zijn betrouwbare gegevens nodig. Dit rapport beschrijft hoe de benodigde afnamecapaciteit beter kan worden berekend. De huidige aanpak op basis van verhard oppervlak lijkt niet langer te voldoen.

Omdat de methode op basis van verhard oppervlak momenteel breed is geaccepteerd zal deze niet stand te pede worden vervangen. Het rapport adviseert daarom de ledigingsduur te gebruiken, in combinatie met het gebruik van verhard oppervlak als grondslag voor de bepaling van de pompovercapaciteit.