Bevers hebben een geweldig talent voor bouwen, knagen en graven. Maar dat talent kan gevaar opleveren in de buurt van dijken of kades. Door graverij kunnen ze instabiel worden. Een extra gevaar daarbij is dat het lastig is om beverholen te ontdekken, omdat bevers onder water beginnen met graven. De meterslange gangenstelsels die ze maken, zijn daardoor moeilijk te ontdekken en kunnen instorten. Als dat gebeurt onder een (spoor)dijk of oprit van een snelweg, kan dat levensgevaarlijk zijn. 

Het onderzoek wil uitzoeken hoe bevers zich verplaatsen binnen hun leefgebied en hoe dat verandert bij wisselende waterstanden. Maar ook welke factoren maken dat dijken en kades kwetsbaar zijn voor graverij. Door meerdere bevers in verschillende gebieden te zenderen, verzamelen onderzoekers nieuwe informatie over hun gedrag en interactie met de omgeving. Hierdoor krijgen we beter inzicht in het risico op graafschade en kunnen we passende maatregelen nemen om graverij te voorkomen. 

De kennis die wordt opgedaan met het zenderonderzoek helpt op tijd toekomstbestendige maatregelen te nemen. Maatregelen waarbij bevers vrij kunnen bewegen en kunnen bijdragen aan de biodiversiteit, met een zo laag mogelijk risico voor mensen of waterveiligheid. 

Dit project wordt gefinancierd door Regieorgaan SIA, onderdeel van de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO), STOWA, Rijkswaterstaat, ProRail en de waterschappen Drents Overijsselse Delta, Brabantse Delta, de Dommel, Aa en Maas en Rivierenland. Alle resultaten van het onderzoek worden gedeeld op het Kenniscentrum Bever.