Haalbaarheidsstudie duurzame alternatieven poeder-actiefkool voor PACAS

Dit rapport bevat de resultaten van een studie waarin is gezocht naar duurzame alternatieven voor het gebruik van Poeder Actief Kool uit steenkool/bruinkool om medicijnresten en andere microverontreinigingen via adsorptie uit het afvalwater te halen. De conclusie is dat er goede, duurzame alternatieven voorhanden zijn. Maar er is volgens de opstellers van het rapport wel aanvullend laboratoriumonderzoek nodig om de praktische haalbaarheid te testen.

Het doseren van Poeder Actief Kool (PACAS-techniek) is een kosteneffectieve techniek waarmee de concentratie microverontreinigingen en dus ook de toxicologische impact op het oppervlaktewater gereduceerd kan worden. Voor rwzi’s met een omvang van 100.000 i.e. bedragen de kosten 0,03-0,06 EUR/m3. Deze zijn gering in vergelijking met andere bewezen technieken als granulair actiefkool filtratie (circa 0,26 EUR/m3) en ozonisatie met biologische nabehandeling (0,17 EUR/m3).

Bij eerder onderzoek naar deze techniek zijn echter ook enkele aandachtspunten naar voren gekomen. De poederkool die nu wordt toegepast, is van fossiele oorsprong en levert daarmee door de CO2-emissie een negatieve bijdrage aan het klimaat. vandaar dat in dit project si onderzocht of er duurzame alternatieven zijn voor het gebruik van dit actieve kool afkomstig van steenkool/bruiknkool. Dit is gebeurd in het kader van het 'Innovatieprogramma Microverontreinigingen uit Afvalwater (IPMV)’ een programma bedoeld om om de ontwikkeling van veelbelovende verwijderingstechnieken te versnellen. Doel is dat de wate- schappen binnen vijf tot zeven jaar meer beproefde technieken tot hun beschikking hebben voor de verwijdering van microverontreinigingen. Het innovatieprogramma is onderver- deeld in vijf verschillende thema’s, waaronder het thema ‘Actief-Poederkool’.

Op basis van interviews met marktpartijen en experts en literatuuronderzoek zijn in dit project duurzame PAK’s geïnventariseerd, waarna een shortlist is opgesteld met de negen meest kansrijke duurzame PAK’s. Belangrijke kenmerken van de duurzame PAK’s zijn echter nog niet bekend, zoals het verwijderingsrendement voor microverontreinigingen en de benodigde dosering. De opstellers van dit rapport pleiten dan ook voor nader laboratoriumonderzoek om te beoordelen hoe de prestaties van duurzame PAK’s zich verhouden tot de referentie PAK en hoe het zit met de kosten en duurzaamheid van duurzame PAK’s. Deze resultaten dienen vervolgens in de praktijk getoetst te worden met full scale testen.